Het liefst zouden we onszelf overbodig maken.

Maar zolang er nog steeds vuilniszakken met puppies gevonden worden,

broodmagere honden aan kettingen zitten en gemeentelijke asielen uitpuilen,

 blijft het werk hard nodig.

De harde Spaanse realiteit

In Andalusië en de Algarve wordt er heel anders met dieren omgegaan dan wij gewend zijn. De regio’s zijn relatief arm en lopen achter in hun ontwikkeling als je het vergelijkt met Noord Europese landen. Zo ook in hun opvattingen over dieren en hun manier van omgaan met dieren. Verwaarlozing, gebrek aan respect en begrip, het ontkennen van emoties bij dieren en ze puur en alleen gebruiken als een gebruiksvoorwerp: het komt hier allemaal voor. Niet alleen bij de gewone bevolking, ook de politici en beleidmakers hebben dierenwelzijn niet of amper op hun agenda staan.

Schrijnende omstandigheden

Dit resulteert in situaties die je, als je bijvoorbeeld zo groen als gras uit Nederland hier aankomt, je eenvoudigweg niet kunt voorstellen. Dichtgeknoopte vuilniszakken met pasgeboren puppies bij het vuilnis; broodmagere honden vastgemaakt aan een korte ketting op een kaal veldje; gemeentelijke ‘asielen’ waar de honden in groepen op een kluitje zitten en elkaar bezwangeren of doodbijten door de stress; massale vergiftiging van hordes zwerfkatjes op initiatief van de gemeente: Het komt hier allemaal voor, en nog veel meer.

Het goede voorbeeld geven

Gelukkig is er inmiddels een groot aantal stichtingen ter plaatse actief om dit soort situaties te verminderen en voorkomen. VagabunDogs is er daar één van! Vele dieren worden gesteriliseerd en opgevangen en/of herplaatst; de lokale bevolking wordt stapje voor stapje ingelicht en geholpen om zo min mogelijk ongewenste dieren op deze wereld te laten komen. Dierenartsen worden erbij betrokken en sterilisatiecampagnes worden op touw gezet. We proberen het goede voorbeeld te geven zodat ‘men’ in gaat zien dat het ook anders kan en anders moet!

De dag waarop dit soort stichtingen niet meer nodig is, is helaas nog heel ver weg. Er is tot die tijd nog een lange weg te gaan maar we zitten al in de juiste richting en dus gaan we stapje voor stapje door!

Dáárom: steriliseren en castreren

Er is een oplossing voor het probleem van de overvolle asielen, voor het vele dierenleed, voor alle aangereden zwerfdieren op de weg, voor de miljoenen dieren die jaarlijks wereldwijd ‘geruimd’ worden omdat er simpelweg geen plaats voor ze is op deze wereld… De oplossing is er: sterilisatie en castratie. Een operatie van nog geen half uur zorgt ervoor dat een teefje geen tientallen pups ter wereld brengt in haar leven, en die pups op hun beurt ook allemaal weer tientallen pups ter wereld brengen enzovoort. De castratie van een reutje neemt nog geen twintig minuten in beslag. Kun je nagaan wat een ellende hiermee voorkomen kan worden!

Steriliseren is niet zielig 

Helaas is de pubieke opinie hierover nog steeds achterhaald, wordt het soms zelfs als ‘zielig’ gezien (!) om een dier een dergelijke operatie te laten ondergaan. Veel dierenarten houden de kosten hoog en vanuit de overheid bestaat er geen subsidie of campagne om dit te promoten. Simpelweg omdat het als niet belangrijk wordt geacht. Het kan de meeste mensen niets schelen, daar komt het op neer.

Des te belangrijker is het om het te blijven promoten, om het goede voorbeeld te geven, om mensen aan den lijve te laten ondervinden hoe fijn het is als je hond niet meer loops wordt en geen ongewenste puppies ter wereld brengt met alle gevolgen van dien.

En die schattige pups dan?

Natuurlijk, jonge pups en kittens zijn zo ongeveer het meest zoete en schattige wat je je kunt voorstellen, dat vinden wij ook! Soms voelt het bijna tegennatuurlijk te wensen dat je dit probeert tegen te gaan. Maar je hoeft maar één keer in een asiel rond te lopen om te beseffen hoeveel dierenleed ermee voorkomen kan worden door ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk dieren zich niet meer kunnen voortplanten.

Je doet er niet alleen de ongeboren pups een plezier mee, maar ook de honden die al op de wereld zijn en ook nog een baasje zoeken, alsmede de moederdieren die al genoeg moeite hebben om zichzelf op straat in leven te houden, laat staan met nog een nest pups of kittend erbij! Echt, je hoeft maar één keer in een asiel rond te lopen om te beseffen hoeveel dierenleed ermee voorkomen kan worden door ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk dieren zich niet meer kunnen voortplanten.

Tweet about this on TwitterEmail this to someoneShare on Facebook